Formowanie żywopłotu
Formowanie dotyczy głównie żywopłotów strzyżonych. Wiąże się ono z zagadnieniem strzyżenia drzew i krzewów w ogóle, jest jego pewną formą i opiera się na tych samych zasadach. Istota i cel cięcia wymaga krótkiego wyjaśnienia dotyczącego budowy rośliny i sposobu jej wzrostu, cechy te bowiem maja podstawowe znaczenie w kształtowaniu żywopłotu. Na całej długości pędu rocznego roślin drzewiastych osadzone są pąki, z których wiosna rozwiną się nowe pędy. Największe paki SA zazwyczaj w części wierzchołkowej pędu, zmniejszają się stopniowo w części środkowej, a przy nasadzie pędu są najmniejsze, niewykształcone należycie, zwane pakami śpiącymi. W ten sposób wyodrębnić możemy na całej długości pędu trzy strefy paków: strefa paków szczytowych, środkowych i śpiących. Nie wszystkie jednak paki rozwijają się jednocześnie. W normalnych warunkach wzrostu rośliny rozwijają się zwykle paki wierzchołkowe, rzadziej paki strefy środkowej, zwłaszcza sąsiadujące ze strefa wierzchołkową, natomiast paki śpiące w zasadzie się nie rozwijają. Tworzą one niejako rezerwę i rozwijają się dopiero wówczas, gdy z jakichkolwiek przyczyn braknie górnej części pędu wraz z pąkami wierzchołkowymi i środkowymi. Rezerwą taką w stosunku do paków wierzchołkowych są paki środkowe i śpiące.